บทที่ 229 ปุณณ์ & มัสรินทร์ 3

ปุณณ์รู้สึกตัวเมื่อรับรู้ถึงศีรษะทุยและผมนุ่มที่ปัดอยู่แถวใบหน้าและจมูก ชายหนุ่มทบทวนความจำก่อนจะค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้น ร่างป้อมที่นอนกอดและเอาขามาก่ายขาของเขาเหมือนใช้ต่างหมอนข้างนั้นทำให้ปากได้รูปคลี่ยิ้มออกมา เขาหลับสนิทและรู้สึกสงบสุขภายในใจอย่างไม่น่าเชื่อกับการได้มานอนให้เด็กชายกอดอยู่บนเตียงอ...