บทที่ 25 ป๋าขา...

จะบ้าตาย! นี่เจ้านายเห็นว่าหล่อนก๋ากั่นขนาดไหนกันนะ ถึงได้กล้าโชว์หุ่นล่อนจ้อนให้ดูอย่างไม่อายฟ้าดินแบบนี้ หลอนชะมัด! แต่ก็เอาเถอะ... จะพยายามทำใจให้ได้ก็แล้วกัน เพราะเขาคือทุกสิ่งทุกอย่างของปริสา ถือว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาและธรรมชาติของสังขารมนุษย์!

ปริสาหยิบขวดน้ำไปยื่นให้เขา เขาเปิดฝาและยกขึ้นดื่ม...