บทที่ 36 เวลามีน้อย

ฟารุตกล่าวพลางยิ้ม เห็นมารดาพยักหน้าเขาก็ยิ้มประจบมากขึ้น หันไปมองพี่ชายที่หยุดกินของหวานไปนานแล้ว ใบหน้าคมสันทำคิ้วขมวดเป็นปมไม่ยอมหาย มองเขาอย่างไม่ไว้วางใจ ฟารุตยักคิ้วให้พี่ชายทีหนึ่ง

"ไว้ใจผมน่าเฮีย... รับรองว่าไม่ให้ผิดหวังแน่นอน"

เขาเอ่ยกับพี่ชายซึ่งก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมา ส่วนฉัตรลดานั้นก็เอาแต...