บทที่ 41 จูบใครคิดว่าไม่สำคัญ

"อื้อ..." เสียงร้องปฏิเสธพร้อมกับผลักอกเขา ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรจึงทำแบบนั้น แขนแข็งแรงรัดเอวเล็กมากขึ้น ดูดดื่มความหอมหวานที่ไม่เคยจินตนาการมาก่อน ไม่คิดว่าจะหวานกลมกล่อมมากมายขนาดนี้... แต่เพียงชั่วนาทีก็ตัดใจถอนปากออก ใบหน้าหวานแดงก่ำสลับซีดและก็กลับมาแดง ดวงตาเบิกกว้าง ปากอิ่มเป็นสีเรื่อยิ่งกว่าเด...