บทที่ 6 เด็กแสบ

เสียงนาฬิกาปลุกเวลาตีห้าตามที่ตั้งเอาไว้ ได้นอนแค่สองชั่วโมง หลังจากที่เปิดดูลิสต์ก็ไม่เห็นเจอชื่อ แพม สักรายจึงเก็บโจทย์เอาไว้ในใจเงียบๆ ก่อน หญิงสาวนอนน้อยแต่ก็ไม่รู้สึกมึนเบลอหรือปวดหัวแต่ประการใด ปริสาเป็นคนมีสุขภาพดีและร่างกายเคยชินกับการตื่นไม่เป็นเวลามานานแล้ว และหล่อนสามารถหาเวลานอนชดเชยได้ทีหลังจึงไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไรนัก หญิงสาวรีบกดปิดเสียงปลุกที่ดังแค่เบาๆ ลุกขึ้นพรวดอย่างไม่อิดออดตามบุคลิกของคนที่ชอบทำอะไรเร็ว พับผ้าห่มหอบหมอนเข้าไปเก็บในตู้ในโซนแต่งตัว

จากนั้นก็รีบเข้าห้องน้ำ ไปยืนหน้ากระจกบานยาว ทำกายบริหารฉบับย่อ คือยักคิ้วแผล็บๆ และขยิบตารัวเพื่อบริหารกล้ามเนื้อดวงตา ฉีกยิ้มสิบครั้งเพื่อบริหารกล้ามเนื้อริมฝีปาก ชกลมอีกยี่สิบหมัด หมุนข้อเท้า หมุนเข่า หมุนเอว กระโดดตบอย่างละสิบทีเป็นอันเสร็จ!

มือบางคว้าแปรงสีฟัน เสียบไปใต้เครื่องบีบยาสีฟันอย่างแม่นยำโดยที่แทบไม่ได้มอง ทำธุระอาบน้ำสระผมและฮัมเพลงเบาๆ ไปด้วย ผมดำสนิทดกหนายาวตรงเลยบ่าของหล่อนนั้นจะต้องสระทุกวันเพราะอากาศและควันของเมืองกรุงทำให้รู้สึกสกปรก อีกทั้งสไตล์การใช้ชีวิตที่ชอบใช้บริการวินมอเตอร์ไซค์เพื่อความสะดวกทันใจต้องสวมหมวกกันน็อกร่วมกับคนแปลกหน้าอีกไม่รู้กี่คนจึงต้องสระตลอดเพื่อสุขภาพพลานามัยและความสบายใจ ปกติจะสระตอนที่อาบน้ำเวลาเย็น แต่เมื่อคืนนี้ต้องซิ่งวินไปซื้อคอมดอมเลยต้องสระอีกรอบ เมื่อสระเสร็จก็ใช้ไดรเป่าผมในห้องน้ำ ซึ่งเป็นห้องเก็บเสียงอย่างดีจึงไม่ต้องกลัวว่าจะทำเสียงดังรบกวนเจ้าของห้อง

หญิงสาวออกจากห้องน้ำ ก็รีบคว้าเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกับกางเกงยีนส์ซีดขาดตรงหัวเข่าตัวเก่งมาสวม เพราะวันนี้ถ้าหากดูจากตารางชีวิตแล้ว มันคือวันหยุดจ้ะ ปริสายิ้มกว้างให้กับวันหยุดของตัวเอง เห็นหญิงสาวหน้าเรียวใสส่งยิ้มตอบกลับมาจากเงากระจกสะท้อน

การยิ้มให้ตัวเองเพื่อต้อนรับเช้าวันใหม่มันสำคัญมากสำหรับหล่อน มีงานวิจัยบอกว่าการยิ้มนั้นส่งผลดีต่อทั้งร่างกายและจิตใจ ยิ้มขอบคุณที่ได้ตื่นมาอีกวัน ไม่ได้หลับเลยไปเฝ้ายมบาลเหมือนอย่างที่คนเป็นไหลตายเขาประสบกัน... ยิ้มเพื่อขอบคุณตัวเองที่ผ่านเมื่อวานมาได้อย่างยอดเยี่ยม แม้บางวันมันจะเป็นวันที่ยอดแย่ก็ตาม แต่ถ้าผ่านมันมาได้ก็ถือว่าเยี่ยมไง... และยิ้มขอบคุณล่วงหน้าให้กับวันนี้ที่(ภาวนาและคิดบวกเอาไว้ก่อนว่ามัน)จะเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง

ใบหน้าของหล่อนนั้น สำหรับวันปกติทั่วไปและสไตล์ส่วนตัวแล้วก็จะทาแค่ครีมบำรุงผิวและผัดแป้งบางเบา ทาริมฝีปากด้วยลิปปาล์มเท่านั้น แต่เวลาทำงานที่โรงแรมก็จะต้องแต่งหน้าเข้มกว่าปกติหน่อยตามกฎระเบียบของที่นี่ คือพนักงานต้องดูดีหน้าแต่งนวลเนียนไร้มันเสมอเพื่อให้เป็นที่เจริญหูเจริญตาของบรรดาแขกผู้มาใช้บริการ ให้ลูกค้าระดับวีไอพีเห็นแล้วรู้สึกสบายตาและจรรโลงใจ สมกับที่โรงแรมแห่งนี้เป็นโรงแรมหรูระดับ High-end ลูกค้ากลุ่มเป้าหมายคือบรรดาเศรษฐีกระเป๋าหนักเท่านั้น

ปริสาเดินด้วยฝีเท้านักย่องเบาไปยังเตียงใหญ่ซูเปอร์คิงไซส์ของเจ้านาย ร่างสูงนอนตะแคงหันหลังอยู่ติดขอบเตียงด้านหนึ่ง ผ้าห่มถูกถีบลงมาที่ปลายเท้า มองเห็นแผ่นหลังกว้างเปลือยเปล่า ตรงกลางแผ่นหลังมี Tattoo เป็นรูปนกฟีนิกซ์กางปีกผงาดอย่างสง่างาม ตัวนกระบายด้วยสีเหลืองทองส้มและแดงดุจเปลวเพลิง ไล่เฉดสีเล่นเส้นเข้มคมด้วยสีเขียวฟ้าและดำดูงดงามอลังการมาก

นกฟีนิกซ์เป็นนกประจำองค์เทพอพอลโล เทพแห่งดวงอาทิตย์ในตำนานเทพนิยายอียิปต์และกรีกโบราณ ปริสาชอบแอบมองเวลาเขานอนหลับและโชว์รูปรอยสักนี้ หล่อนถึงกับแอบถ่ายรูปโหลดเป็นรูปสกรีนหน้าจอโทรศัพท์เลยทีเดียว เพราะชอบคอนเซ็ปต์ของนกฟีนิกซ์ สัญลักษณ์แห่งความเป็นอมตะ

ว่ากันว่านกฟีนิกซ์นั้นมีขนาดเท่ากับนกอินทรีตัวโตๆ ส่วนปากและส่วนขาเป็นสีทอง ประกายขนสีแดงถึงเหลืองทองคล้ายเปลวไฟ มีเสียงร้องที่ไพเราะเหมือนเสียงดนตรี รูปร่างสวยสง่างาม บางครั้งมีอุปนิสัยหยิ่งผยอง แต่บางครั้งก็เปี่ยมไปด้วยความเป็นมิตร ซึ่งปริสาคิดว่ามันตรงกับนิสัยของบิ๊กบอสที่บางทีก็หยิ่งผยองจนเกือบเย็นชา แต่ถ้าหากได้รู้จักอย่างลึกซึ้งแล้วก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนน่าคบหาคนหนึ่ง ก็ดูง่ายๆ จากจำนวนสาวๆ ที่ผ่านเข้ามาถึงเตียงเขาเอาก็แล้วกัน... ว่าเจ้านายหล่อนนั้นน่าคบหาและน่าสนิทสิเน่หาเพียงใด!

ตำนานกล่าวว่านกฟีนิกซ์สามารถชุบชีวิตผู้ตายให้คืนชีพได้และสามารถฟื้นพลังทั้งหมดให้กลับคืนสู่ปกติได้ ข้อนี้ก็เป็นคุณสมบัติอีกข้อที่ปริสาคิดว่าเหมือนฟาริศ เขามีพลังบางอย่างในตัวที่ทำให้หล่อนรู้สึกอุ่นใจเสมอยามมีเขาอยู่ใกล้ เมื่อตอนที่พี่ชายของปริสาสิ้นชีวิต ฟาริศได้กลายเป็นที่พึ่งทางใจของหล่อนตลอดมา เขากางปีกอันแข็งแกร่งคอยปกป้องคุ้มครองทำให้เด็กหญิงตัวเล็กๆ รู้สึกปลอดภัยและมีที่พึ่งพิง หล่อนยึดเขาไว้ทันทีเหมือนที่เคยยึดพี่ชายเป็นหลักชีวิต ฟาริศจึงคล้ายกับนกฟีนิกซ์ที่ช่วยชุบชีวิตเด็กน้อยปริสาให้ฟื้นคืนพลังกลับสู่ชีวิตปกติได้หลังจากที่สูญเสียทั้งพ่อแม่และพี่ชายในวัยที่ยังไม่สามารถดูแลตนเองได้

"เป้..."

เสียงคนนอนพำพึมเรียก ปริสาตาโตแปลกใจไม่คิดว่าเขาจะตื่นแล้ว

"คะ... ตื่นแล้วเหรอคะ คุณริศเป็นยังไงบ้าง"

"ไม่อยากตื่นก็ต้องตื่น ก็เธอเล่นพ่นลมหายใจร้อนใส่หลังฉันขนาดนี้"

เสียงห้าวแหบเอ่ย พลิกร่างกลับมานอนหงาย ปรือตาขึ้นมามองหล่อน ปริสาทำตาปริบๆ ไม่รู้ตัวว่าได้ก้มหน้าลงไปจ้องมองเจ้าฟีนิกซ์อย่างชื่นชมและหลงใหลอย่างใกล้ชิด หญิงสาวรีบขยับหน้าออกห่างแผ่นหลังกว้างของเขาทันควัน

"อุย...ขอโทษค่ะ เป้แค่จะดูว่าคุณดีขึ้นหรือยัง"

เอ่ยแก้ตัวพลางเอื้อมมือไปแตะหน้าผากและซอกคอของเขาเพื่อตรวจเช็กอุณหภูมิให้

"ตัวเย็นลงนิดหนึ่งแล้วนี่คะ ดีจังเลย! คุณริศนอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะคะ เพิ่งตีห้าครึ่งเอง วันนี้ลาหยุดหนึ่งวันนะคะ ไม่ต้องเข้าออฟฟิศหรอก นอกพักรักษาตัวให้หายดีซะก่อน เดี๋ยวเป้จะโทรไปบอกที่ออฟฟิศให้"

โครงการโรงแรม คอนโดและคอมเฟลกซ์ที่อยู่อาศัยในเครือศิริวรพัฒน์กรุ๊ปนั้นครอบคลุมอยู่ตามจังหวัดที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวของประเทศไทย ฟาริศนั้นรับผิดชอบสำนักงานใหญ่ของศิริวรพัฒน์กรุ๊ปที่กรุงเทพฯ ส่วนสาขาทางภาคเหนือเป็นความรับผิดชอบของบิดามารดา สาขาทางภาคตะวันออกก็มีฟารุต น้องชายวัย 29 ปีดูแลอยู่ และสาขาภาคใต้เป็นฟาริมาศ น้องสาวคนสุดท้องวัย 26 ปีเป็นผู้ควบคุม

ธุรกิจของศิริวรพัฒน์เน้นการพัฒนาบุคลากรและองค์กรให้เข้มแข็งจากภายใน ส่งเสริมคนเก่งและคนดีให้มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ไม่ใช่ระบบ One-man show เอาแต่คนในครอบครัวตนเท่านั้น