บทที่ 89 ปลอบมาราธอน NC+

ฟาริศวางร่างบางลงบนเตียง ถอดเสื้อคลุมออกให้เพื่อที่หล่อนจะได้นอนสบาย เห็นดวงตาคู่สวยแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักก็รู้สึกสงสารเหลือเกิน มืออุ่นปัดผมให้พ้นใบหน้าเรียวอย่างอ่อนโยน

"เป็นยังไงบ้าง" เขาถามพร้อมกับหย่อนตัวนั่งข้างๆ ดึงผ้าห่มมาคลุมให้ถึงหน้าอก

"เป้หายใจไม่ออก มันคัดจมูกจัง... " เสีย...