บทที่ 40 Psychiatrist Love_16🩺 : เธอคิดว่าฉันโง่หรือไง

...

แสงสว่าง...

ฉันค่อยๆลืมตาตื่นแล้วรู้สึกว่าห้องที่ก่อนหน้านี้มืดทึบเพราะสีของผ้าม่านนั้นเริ่มสว่างกว่าเดิม ความเจ็บปวดตามตัวเริ่มก่อตัวขึ้นทีละนิดเมื่อฉันพยายามขยับตัว ฉันยังอยู่ในห้องของโรว์...

“....” แต่ไม่มีโรว์อยู่ในห้อง ฉันเหลือบมองเวลาที่นาฬิกาบนกำแพง ตอนนี้10โมงนิดๆแล้ว.. ฉันพยายามดันตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ