บทที่ 10 แผนการของพี่ชาย

สิบทิศไม่ตอบอะไรแต่คว้ากระป๋องเบียร์ในมือของเพียงขวัญมาถือแล้วยกขึ้นกระดกรวดเดียวหมด จากนั้นจึงโยนกระป๋องเปล่าใส่ถังขยะอย่างไม่ไยดี

ดวงตาคมมองหน้าของหญิงสาวเล็กน้อยแล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร เพียงกำหมัดก่อนจะส่งยิ้มคืนไล่หลังไป แล้วเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งที่เดิม

ชดใช้ค่าเบียร์มาซะ ยังกินไม่หมดเลย!

“ยัยขวัญ ผีอะไรเข้ามึงวะถึงยอมคุยดีกับพี่เขาได้ บอกมานะ กูจะไปเอาน้ำมนต์มาราด”

น้ำอิงถามยามเมื่อเพื่อนรักที่ทำหน้าตาบอกบุญไม่รับหลังจากปั้นหน้ายิ้มสวยให้กับคนที่เจ้าหล่อนไม่ชอบหน้าเมื่อครู่ ตั้งแต่รู้จักกันมาตอนปีหนึ่ง น้ำอิงยังไม่เคยเห็นยัยเพื่อนตัวดีพูดจาดีๆ กับสิบทิศมาก่อน

“มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี”

“ไอ้เตอร์ เพื่อนมึงผีเข้าจริงๆ ด้วย”

“ปล่อยมันไป”

เพียงขวัญไม่สนใจก่อนจะเริ่มลงมือโมรถของเพื่อนสนิทที่จะใช้แข่ง โดยที่ไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำของเจ้าตัวถูกจับจ้องโดยใครบางคนตลอดเวลา

อีกด้านของบริเวณพิทในสนามแข่ง ภารัณมองน้องสาวตัวเองสลับกับสิบทิศที่เพิ่งเดินเข้ามาพลางเอ่ยถาม

“กูไม่เข้าใจมึงสองคนจริง ๆ วะ ตกยังไงวะ มึงเองก็ชอบน้องกู แล้วทำไมมึงไม่จีบมันดีๆ วะ”

ภารัณที่ใช้ให้เด็กในสนามยกลังเบียร์ไปให้คนที่อยู่ในพิทเอ่ยขึ้นพลางมองหน้าเพื่อนรักที่กำลังใช้สายตาจับจ้องไปที่เพียงขวัญน้องสาวของตัวเองชนิดตาไม่กะพริบ เขาเป็นเพื่อนสนิทสิบทิศมานาน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าสิบทิศก็ไม่ได้ต่างจากเพียงขวัญนัก

หมอนี่เคยแอบชอบน้องสาวของเขามาได้หลายปีแล้ว ก่อนหน้าที่น้องสาวของเขาจะนำดอกไม้วันวาเลนไทน์ไปให้เสียอีก

แต่ตอนนั้น ที่มันทิ้งเพราะมันไม่รู้… เพราะมันดันคิดว่าดอกไม้ของคนอื่น

สิบทิศเองก็รอของขวัญวาเลนไทน์จากเพียงขวัญอยู่เหมือนกัน แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าเด็กสาวที่ห่ามๆ แบบเพียงขวัญจะทำอะไรหวาน ๆ แบบนี้มาให้เขา เลยโดนเธอเกลียดมาจนถึงทุกวันนี้ พอจะอธิบายให้เธอฟัง…เธอก็ดันประกาศไม่ชอบหน้าเขาไปแล้ว

“กูมองไม่เห็นทางเลยว่ะ ว่าขวัญจะหายโกรธมึงเรื่องตอนนั้นยังไง” ภารัณยกมือตบบ่าสิบทิศเบา ๆ อย่างเห็นใจ

“ถอดใจยังทัน?”

“เรื่องของกู”

สิบทิศตอบก่อนจะยืนมองเด็กสาวที่เคยเห็นตั้งแต่สมัยประถมเติบโตขึ้นมาเป็นสาวสวยที่ทั้งเก่งและมีความสามารถทั้งยังมีผู้ชายมากหน้าหลายตามาขายขนมจีบไม่พัก แต่ตอนนี้จะให้เขาไปจีบเธอก่อน ทั้งที่เขาแทบไม่มีโอกาสนั้นเลยแม้สักนิดก็ยากอยู่

ภารัณถอนหายใจเอือม มองเพื่อนชายอย่างเห็นใจ ดังนั้นเขาจึงคิดแผนการยั่วยุให้น้องสาวเป็นฝ่ายมาจีบสิบทิศก่อน เพื่อให้ทั้งเพื่อนสนิทและน้องสาวของตนสมหวัง

แทนตัวเขาไม่ไม่ค่อยมีโชคเรื่องความรักล่ะนะ

หลายวันต่อมา

“งานเปิดบ้าน? ถามจริง ปกติให้ปีสามทำไม่ใช่เหรอวะ”

เสียงของน้ำอิงบ่นอุบเมื่อได้อ่านแชทกลุ่มของคณะ มือเรียววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเสียงดังก่อนจะเห็นสีหน้าเบื่อหน่ายของเพื่อนในกลุ่มอีกสองคนนั้นคือเซนเตอร์และเซค

“แล้วทำไมวันนี้เพียงมันมาสายวะ ปกติมาพร้อมๆ กูตลอด”

“กูจะรู้มั้ย ไม่ใช่ผัวมันสักหน่อย”

“บางทีมันก็เป็นคำตอบที่โง่ๆ”

เซนเตอร์เลือกที่จะเมินการทะเลาะกันของคู่นี้ไป ความจริงสองคนนี้ก็ดูเหมือนจะมีอะไรพิเศษบางอย่างลับหลังเพื่อนคนอื่นๆ แต่เซนเตอร์เองก็ไม่สนใจ มือหนาไถฟีดอินสตราแกรมไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเพื่อนคนสุดท้ายในกลุ่มมาถึง

“โทษที ตื่นสาย”

เพียงขวัญเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ กับน้ำอิงที่ยังว่างอยู่ มือเรียวยกแก้วกาแฟที่ถือมาตลอดทางขึ้นดูดและถอนหายใจหน่าย

“เป็นอะไร พี่สิบทิศไม่รับรักเหรอ”

“แค่กๆ!”

คนมาใหม่สำลักกาแฟหน้าแดง เธอมองน้ำอิงที่เป็นเจ้าของประโยคเมื่อครู่ด้วยแววตาที่สงสัยระคนใคร่รู้ก่อนจะพบว่าเพื่อนสาวมองมาด้วยแววตาไม่พอใจอย่างมาก

อะไรวะทีเมื่อวานยังพูดจาออเซาะได้

“ไม่รับรักอะไร ทุเรศมาก”

เพียงขวัญทำหน้าเหมือนอยากจะล้วงเอากาแฟที่ดื่มไปเมื่อครู่ออกมาจากท้อง ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงดัง มือเรียวยกขึ้นลูบหน้าลูบตาให้ใจเย็นลง

“กูแค่กลัวเสียศักดิ์ศรี”

“ศักดิ์ศรีอะไรของมึง”

“กูจะจีบพี่สิบทิศ”

เสียงปากกาไอแพดหล่นลงจากมือของเซค โทรศัพท์ร่วงลงจากมือของเซนเตอร์ และสายตาตกตะลึงของน้ำอิงที่มองมา เพียงขวัญไม่เข้าใจว่าเพื่อนของตอนจะมีรีแอคชั่นแบบนี้ไปทำไม

แปลกนักหรือไง

“เป็นอะไรกัน เก็บซะนะปากกากับมือถืออะ ถ้าไม่อยากเสียตังซื้อใหม่”

“มึงจะจีบใครนะ”

เซคก้มลงไปเก็บปากกาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาถามเพียงขวัญ เขาเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเพียงขวัญกับสิบทิศเป็นอย่างไร

ตั้งแต่ที่ร้านเหล้าแล้วนะ!

อยู่ดีๆ ก็ไปจูบกับเขาทั้งที่จะยกเหล้าเพียวก็ได้ แถมยังหนีกลับก่อน ใครมองดูก็รู้ว่าหญิงสาวกำลังเสียอาการอย่างหนัก แถมเมื่อวานเพียงขวัญที่นอกจากพี่ชายแทบจะไม่พูดจาดีๆ กับใครกลับพูดจาหวานหยดกับคนที่เหม็นขี้หน้า

ไม่แปลกตรงไหนวะ

“ก็จีบพี่สิบทิศไง พวกมึงจะงงอะไรกันนักหนา”

“มึงเกลียดขี้หน้าพี่ไอ้เซนเตอร์จะตาย วันนี้คึกอะไรขึ้นมาอีกอะ”

“แน่ใจเหรอว่าเกลียดจริง”

เซนเตอร์ที่ปกติจะเงียบและแทบไม่ออกความเห็นเรื่องไหนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ เซคและน้ำอิงมองหน้าของสองเพื่อนในกลุ่มสลับกันไปมา

“อะไร ยังไง”

“บอกพวกกูสองคนมาเดี๋ยวนี้นะไอ้เพียง ไอ้เซนเตอร์”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป