บทที่ 102 ต้นข้าว x วิคเตอร์ 30 - หยุดได้แล้ว

ผมขับรถไปพลางแอบมองหน้าของเธอไปตลอดทาง ขอถอนคำพูดที่บอกว่าเธอนั้นจืดชืด ในความจริงแล้วผมรู้สึกเหมือนว่าถูกรางวัลที่หนึ่ง เธอน่ามองไปเสียหมด

“จูบของฉันดีกว่าเมื่อเช้านี้ไหม”

“ก็...เหมือน ๆ กันทุกครั้ง”

ผมถามเล่น ๆ เพราะเห็นว่าบรรยากาศภายในรถมันเงียบเกินไป แต่คำตอบที่ผมได้ฟังเมื่อครู่นี้มันไม่ค่อยจะรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ