บทที่ 103 ต้นข้าว x วิคเตอร์ 31 - อดอยากมาจากไหน

วิคเตอร์จับฉันแนบชิดผนังห้องพลางคลอเคลียฉันไม่ลดละ ไม่นานฉันก็ถูกขโมยจูบไปอย่างรวดเร็ว

วิคเตอร์ดูดเค้นริมฝีปากบางของฉันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มือหนาลูบไล้รอบบั้นท้ายพลางพ่นลมหายใจร้อนรดลงใบหน้าฉัน

“นายจะบอกว่าเรื่องด่วนคือการมาทำอะไรแบบนี้เนี่ยนะ”

“ไม่ใช่หรอก แต่เข้ามาเจอแบบนี้จะให้ฉันนิ่งอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ