บทที่ 17 เก่งอยู่แล้ว

“นั่งนิ่งเชียวนะ”

เจ้าของสนามแข่งเอ่ยทักเพื่อนสนิทที่นั่งมองการแข่งขันของเพียงขวัญเบื้องหน้าผ่านบานกระจกบานใหญ่จากห้องวีไอพีชั้นบนสุดของออฟฟิศ

สิบทิศหยิบเบียร์ที่เปิดไว้ขึ้นกระดกดื่ม ดวงตาคมของร่างสูงยังคงไม่หันมามองภารัณที่เดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ รถยนต์สองคันจอดเคียงคู่ เสียงเครื่องยนต์คำรามแข่งกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ