บทที่ 88 ต้นข้าว x วิคเตอร์ 16 - หวั่นไหว

ฉันรีบขับรถออกมา ในใจพะวงคอยมองเขาและเรียกชื่อเขาไว้ตลอด วิคเตอร์เหมือนจะน็อคจนไม่สามารถขยับร่างกายได้ เขาได้แต่นั่งสะอึกไปมาอยู่อย่างนั้น และพยายามไม่ให้ตาของตัวเองปิดลง

“นายดื่มไปเยอะแค่ไหนเนี่ย ห้ามนอนเชียวนะวิคเตอร์!” ฉันสั่งเสียงดังลั่นขณะที่รีบเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นอีก

วิคเตอร์ถูกส่งถึงมือหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ