บทที่ 90 ต้นข้าว x วิคเตอร์ 18 - ทำไม่ลง

ฉันหันตามเสียงของพี่ตะวันจนเสียหลักจนหงายหลังล้มลง พี่ตะวันที่กำลังจะเอื้อมหยิบอยู่ด้านหลังของฉันพอดีเขาเลยโอบอุ้มฉันเอาไว้ ทว่าเรากลับเสียหลักกันทั้งคู่ ร่างกายกำยำของพี่ตะวันจึงคร่อมร่างฉันอยู่ไปโดยปริยาย

หัวใจของฉันเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นพลางหลบสายตาที่พี่ตะวันจ้องมองมา มันดูมีเสน่ห์มากแต่ทำไมฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ