บทที่ 17 แค่เพื่อน(นอน)

 “อ๊ะ!” ไอลดาร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ กันต์ธีก็สวมกอดเธอแน่นเหมือนเด็กหวงของ ริมฝีปากบางค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

 “ต่อจากนี้นายก็มาหาฉันที่นี่นะ” ไอลดาเอ่ยขึ้น

 “ได้เหรอ ฉันเป็นคนนอกนะ” กันต์ธีตอบกลับ ไอลดาลุกขึ้นเปลี่ยนเป็นท่านั่งหันหน้าเข้าหากัน มือบางกอบกุมใบหน้าหล่อพร้อมส่งยิ้มอย...