บทที่ 28 ฉันจะไม่ลืมสิ่งที่นายทำ

คำพูดของกันต์ธีเหมือนยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดของเธอ ขอบตาของไอลดาร้อนผ่าวปลดปล่อยน้ำตาออกมาเป็นสาย เธอเองก็เสียใจเหมือนกันที่เรื่องดันมาเกิดตอนที่เธอใกล้จะเรียนจบพอดีแบบนี้และคงไม่สามารถกลับไปเรียนได้อีกครั้งเพราะเธอไม่มีทางจ่ายค่าเทอมได้อีกต่อไปแล้ว

 “กันต์ธี ขอร้องเถอะนะช่วยฉันที”

ร่างสูงมองไอลดาที่ล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ