บทที่ 42 เหมือนเขาตอนเด็ก ๆ

ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบ กันต์ธีเอนศีรษะลงกับเบาะพนักพิง ดวงตาของเขาค่อยๆ ปิดลงช้า ๆ 

 สุดท้ายแล้วเขาจะยอมทนมองเห็นเธอมีความสุขกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขาได้จริงๆ น่ะเหรอ 

“นี่แฟ้มเอกสารที่ทางโรงพยาบาลส่งมาวันนี้ครับ”

เลขายื่นเอกสารในซองน้ำตาลส่งให้กันต์ธี ที่เพิ่งได้รับมาจากด้านนอกยื่นให้ 

เมื่อเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ