บทที่ 64 เล่ห์ร้ายเดิมพันรัก 19 - คุณเป็นคนขอผมให้อยู่เองนะ

“ยิ้มทำไมคะ” ในขณะที่เธอตกใจจนใจดวงน้อยหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ไทม์กลับยิ้มกริ่มที่มุมปาก

“คุณโล่งใจที่เป็นผม” แขนแกร่งทั้งสองข้างค้ำขอบประตูรถ ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเข้าใกล้เธอ

“ก็ฉันรู้จักคุณนี่นา” ลลินเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก จึงหันหน้าหลบไปยังด้านในรถ

“ผมขับไปส่ง” จู่ ๆ ไทม์ก็เอ่ยอาสา

“ฉันขับเองได้” ทำใ...