บทที่ 7 เสือโดนทิ้ง
ตัดภาพที่ไอรดา
หลังจากที่เธอกลับมาที่คอนโด ร่างบางเดินไปที่เตียงของห้องที่เธออยู่ ก่อนจะทรุดตัวลงนอนราบ ร่างกายยังปวดหนึบทั่วทั้งแผ่นหลัง เสียงลมหายใจของเธอยังคงสะท้อนในห้อง
เธอกะพริบตาปริบ ๆ เหมือนจะไล่ภาพเร่าร้อนตอนมีเซ็กส์กับกันต์ธีเมื่อครู่ให้พ้นหัว แต่ไม่ทันไรภาพของเขาก็ไหลย้อนกลับมาอีกครั้ง
“ให้ตายสิ มีอะไรกับใครไม่มี ดันมีครั้งแรกกับเสือผู้หญิง…”
เธอพึมพำเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อตัวเอง
ไอรดาหลับตาลง ลมหายใจหนักขึ้น ใบหน้าสวยร้อนวูบแบบห้ามไม่อยู่ แม้จะอยากลืม แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าทุกสัมผัสที่เขาให้มันกลับติดอยู่ในความรู้สึกมากกว่าที่เธอคาดไว้
กล้ามแน่น ๆ
รอยสัมผัสบนผิว
ความร้อนจากริมฝีปากของเขา
ทุกอย่างยังวนเวียนอยู่ในหัวเธอไม่หยุด
“มันก็…ไม่ได้แย่นะ”
เธอพูดกับตัวเองเบา ๆ พลันใบหน้าสวยก็ร้อนฉ่าขึ้นมา อดยอมรับไม่ได้ว่า เธอรู้สึกดีมากกับเซ็กส์ที่ว่า
อีกทั้งยังได้นอนมองใบหน้าหล่อๆ ดุจพระเจ้าปั้นตอนกำลังมีอารมณ์กับร่างกายของเธออีก
“โอ้ย จะบ้า บ้าไปแล้วแน่ ๆ”
เธอไล่ความคิดตัวเองด้วยการส่ายหน้าเบา ๆ
แต่ถ้าจะให้มีอะไรกันอีกครั้งเธอคงพอ ถือว่าครั้งนี้เก็บไว้เป็นประสบการณ์ไปก็แล้วกัน และถึงแม้จะเสียซิงเป็นครั้งแรก แต่เธอก็รู้สึกดีมากกว่าที่ควรจะเป็น
...
ด้านกันต์ธี
“มีไร”
เสียงทุ้มกร้าวตอบกลับปลายสาย น้ำเสียงฟังดูหงุดหงิดแบบไม่ต้องแปลความ
“มึงหายหัวไปไหนเนี่ย” เสียงเพื่อนในสายตอบกลับมาอย่างติดเล่น แต่อีกฝ่ายไม่เล่นเพราะยังค้าง
“ถามทำไมวะ ว่าแต่พวกมึงยังอยู่ที่ผับเหรอ?”
กันต์ธีเอ่ยถามพลางบิดคอ บรรยากาศเงียบสงบรอบตัวดูไม่ช่วยให้ความรู้สึกอัดอั้นในอกเขาหายไปแม้แต่นิด
“เปล่าออกมาแล้ว ก็มึงเล่นทิ้งสาวสองคนนี้ไว้กูกลัวน้อง ๆ จะเหงาเลยจัดเปิดห้องให้พวกเธอซะหน่อย จะได้หายเบื่อไง”
กันต์ธีเงียบไปชั่วครู่ ตอนนี้เขาขับรถออกจากโรงแรมแล้ว กำลังมุ่งหน้ากลับคอนโด
แต่คำว่า ‘เปิดห้อง’ กับ ‘สาวสองคน’ มันทำให้เขารู้สึกคันในใจขึ้นมาอีกครั้ง
แล้วเขาก็เผลอกัดฟันแน่น นึกถึงหน้าไอลดาที่เดินหนีเขาไปแบบไม่ไยดี
ร้อนในอกยังไม่ทันดับ เพื่อนก็จุดประกายใหม่ซะแล้ว
“ส่งโลมา กูจะตามไป”
น้ำเสียงราบเรียบแต่ฟังดูจริงจังจนเพื่อนรู้ว่าพี่แกเอาจริง
“เคค้าบ จัดไปค้าบเพื่อน”
ปลายสายวางไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา กันต์ธีก็มาถึงโรงแรมใกล้ๆ ที่เพื่อนส่งโลมาให้ เขาก้าวเท้าหนัก ๆ อย่างคนที่ความอดทนใกล้หมด
เมื่อขึ้นลิฟต์แล้วมุ่งตรงไปยังห้องเป้าหมายแต่พอเปิดประตูเข้าไป...
ไฟในห้องสลัว
เตียงยับ
แก้วไวน์วางทิ้งกระจัดกระจาย
และไม่มีใครอยู่เลย
กันต์ธีขมวดคิ้ว กวาดตามองรอบห้องแล้วเดินเข้าไปใกล้เตียง เห็นเสื้อในตัวหนึ่งหล่นอยู่บนพื้น แต่ไม่มีสาวคนไหนให้ร่วมวงตามที่หวังไว้
“เฮ้ย อยู่ไหนกันหมดวะ “
เขาโทรกลับไปหาเพื่อนทันที
“กูออกมาส่งสาวกลับบ้านว่ะ พวกนางหมดแรง กูเลยพาไปส่งบ้าน”
“หึ…”
เสียงในลำคอของกันต์ธีดังขึ้นเบา ๆ ไม่รู้ว่าเป็นหัวเราะหรือคำรามหงุดหงิดกันแน่
พลาดสองดอกซ้อนภายในคืนเดียว
ทั้งโดนทิ้ง
ทั้งโดนเทแบบไม่รู้ตัว
เขาเดินไปยืนหน้ากระจก มองเงาตัวเองที่ยังเปลือยท่อนบนอยู่ ผมเผ้ายุ่งจากการเร่งรีบ ขากางเกงยับหน่อย ๆ จากการนั่งรถเร็วเกินกฎหมายกำหนด
หงุดหงิดจนอยากต่อยอะไรสักอย่าง
แต่ก็ต้องยืนนิ่งอย่างพยายามสงบสติอารมณ์
“แม่งเอ้ย…”
