บทที่ 82 เล่ห์ร้ายเดิมพันรัก 37 - ไม่ทันแล้ว

“ไม่ใช่อย่างนั้น” ลลินหลุดออกจากภวังค์ เมื่ออีกคนเริ่มงอแง

“แล้วยังไง” เขาเอ่ยเสียงนิ่ง ลุ้นกับคำตอบที่จะได้รับจากเธอ

“ลินแค่ดีใจที่ไทม์ช่วยลินขนาดนี้...” นี่คือสิ่งที่เธอคิดกับเขาในตอนนี้

“ขอบคุณไทม์นะ” ร่างบางแนบชิดเข้าอกแกร่งพร้อมโอบกอดเขาไว้แน่น

“ไทม์คิดว่าลินจะมองว่าไทม์มาหลอกเอาบริษัทลินเหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ