บทที่ 86 เล่ห์ร้ายเดิมพันรัก 41 - รอยยิ้ม

เมื่อได้ยินสิ่งที่ฉันพูด หน้าเขาก็ฉายแววผิดหวัง ก่อนจะเบนสายตาขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองไทม์

“ไปได้แล้วภีม” พ่อของเขาฉุดกระชากลูกชายออกจากห้องในทันที

เมื่อทั้งสองคนออกไปฉันจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

จบกันสักทีเรื่องวุ่นวาย

ในขณะเดียวกันไทม์ก็หันหน้ามาหาฉัน

ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อสบตากับเขา รอยยิ้มบนมุมปากของคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ