บทที่ 14 บำเรอรัก❤คุณหมอมาเฟีย<13>มีพิรุธ

เช้าวันต่อมา

“นี่นายรอด้วยสิ” ลูกพีชวิ่งออกมาจากห้องด้วยความเร็วแสง เพราะมีอกกว้างแสนอบอุ่นให้ซบทั้งคืนทำเอาเธอนอนเพลินไม่ยอมตื่นเลยมาตื่นอีกทีก็เกือบหกโมงครึ่งแล้วไอ้หมอบ้าก็ไม่รู้จักปลุกเธอเลยสักนิดไอ้คนแล้งน้ำใจ

“ตื่นสายไปนะ หลับสบายละสิ” เพลิงกัลป์แซวลูกพีชที่ทำหน้างอพร้อมกับตวัดดวงตากลมโตขึ้น...