บทที่ 30 รถโยก nc20+++ (1)

ลูกแพรหลับตาปี๋เอามือปัดป้องทรงภูมิที่กำลังพยายามจะดึงเสื้อออกจากตัวเธอ มือไม้เรียวสวยปัดป่ายเป็นพัลวันเมื่อคนหื่นตัณหากลับอย่างเขาไม่ยอมลดละในการฉีกเสื้อของเธอง่ายๆ

เธอรู้สึกเสียใจกับตัวเองเหลือเกินที่เลือกที่จะติดรถมากับเขา เพราะถ้าเธอยอมรอรถที่ป้ายรถเมย์ต่อไป เรื่องมันอาจจะไม่ได้เป็นแบบนี้

จริง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ