บทที่ 60 ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก (1)

ตึก ตึก ตึก

แอดดดด

เสียงเปิดประตูดังขึ้น ทำให้ร่างหนาที่นอนอยู่บนเตียงรู้สึกได้ว่าเด็กสาวกลับบ้านมาแล้ว พอกลับมาจากคลับแล้วเขาก็บึ่งรถกลับบ้านทันที แล้วก็นอนรอเด็กสาวอยู่ในห้อง แม้จะรู้ลึกๆ อยู่ในใจว่าคืนนี้เธออาจจะไม่กลับมา

“คุณป๋าคะ...” ลูกแพรเดินเข้ามาใกล้ทรงพลที่กำลังนอนหันหลังให้เธออยู่บนเตี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ