บทที่ 68 อาบน้ำให้คุณป๋า... (1)

ร่างเปลือยเปล่าของลูกแพรและทรงพลนอนกอดกันกลมในผ้าห่มสีขาวผืนใหญ่ ซึ่งบนเตียงผ่านมรสุมสวาทมาอย่างหนักหน่วงเมื่อคืน กว่าเด็กสาวจะได้นอนก็เกือบจะเช้าแล้ว ไม่รู้ว่าเขาไปอดอยากมาจากไหนถึงได้รุนแรงกับเธอนัก ไม่ยอมปล่อยให้พักเลยสักนาที

“อื้อออ...” ลูกแพรยกมือทั้งสองข้างบิดขี้เกียจไปมา ลืมตาตื่นขึ้นก็มองไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ