บทที่ 4 บทที่ 2.1 บอส
บทที่ 2.1 บอส
สิงหามาเจอกับแฟนสาวที่ ‘คลับไนท์’ ซึ่งเป็นร้านประจำของทั้งสองคน นอกจากจะมีระบบรักษาความปลอดภัยและความส่วนตัวอย่างแน่นหนาจนกลายเป็นสถานที่สำหรับคนดังที่ต้องการออกเดตกันแบบไม่ให้ปาปารัซซี่จับได้ไปโดยปริยาย นอกจากคู่นี้แล้วก็ยังมีคู่รักที่ต้องการปกปิดข่าวอีกมากมายมาเที่ยวด้วยการโทรจองห้องส่วนตัวล่วงหน้า
นาตาชามารอเขาอยู่ก่อนแล้วพร้อมสั่งเครื่องดื่ม อีกไม่กี่วันหล่อนต้องเดินทางไปปารีสด้วยมีงานแฟชั่นโชว์ที่นั่นจึงตัดสินใจรับนัดแล้วมาหาสิงหาหลังไม่ได้เจอกันมาเกือบเดือน
“รอนานไหมครับ”
หญิงสาวลุกจากโซฟามากอดมาหอมชายหนุ่ม เขาโอบเอวคอดของแฟนสาวเอาไว้แล้วเดินไปนั่งพร้อมดึงตัวเธอให้นั่งลงบนตัก กอดก่ายหล่อนด้วยความคิดถึง
“ไม่นานค่ะ พี่สิงห์หิวไหม แนตสั่งอาหารไว้รอเพียบเลยนะ”
“ตอนนี้พี่ไม่อยากกินอาหารหรอก พี่อยากกินแนตมากกว่า”
ตอบเสียงเจ้าเล่ห์พลางจูบลงบนไหล่นวลเนียน เขารักและหลงเธอมากจนตัดสินใจขอแต่งงานไปเมื่อตอนปีใหม่ ทว่ากลับถูกปฏิเสธท่ามกลางเพื่อน ๆ ฝ่ายเธอและฝ่ายเขาที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในการเซอร์ไพรส์ครั้งนั้น
เหตุผลที่ไม่ตอบตกลงก็เพราะนาตาชาเพิ่งจะเซ็นสัญญากับสังกัดที่ปารีสไป ทำให้ยังมีงานอีกเยอะที่ต้องจัดการให้หมด หล่อนต้องมีเวลาอีกอย่างน้อยสามปีเพื่อให้อาชีพนางแบบโกอินเตอร์มั่นคงเสียก่อน แม้กระทั่งเรื่องที่ทั้งสองคนคบกันก็ยังไม่เคยออกมายืนยันกับสื่อสำนักไหน ๆ ปล่อยให้เป็นเรื่องคลุมเครือและมีกระแสข่าวออกมาอยู่เรื่อย ๆ ด้วยหญิงสาวคือ
พรีเซนเตอร์โฆษณาของบริษัท
“เดี๋ยวสิคะ แนตเพิ่งกลับมายังไม่ได้พักเลย ใจคอจะกินกันทันทีที่เจอเลยหรือ”
“แฟนพี่ทั้งสวยทั้งน่ากินขนาดนี้ ใครจะไปอดใจไหวล่ะครับ”
เขาเริ่มนัวเนียด้วยการซุกไซ้ไปตามลำคอระหงของนาตาชา ระดับความคลั่งเต็มสิบคงได้ไปเลยร้อยคะแนน คนตัวเล็กไม่ได้ผลักไสหรือปฏิเสธสัมผัสนั้น เธอขยับตัวเข้าแนบชิดเขามากกว่าเดิมเพื่อให้ในสิ่งที่ชายหนุ่มต้องการ
เช้านี้สิงหามาทำงานด้วยท่าทางอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะมันเป็นการกลับมาเมืองไทยในรอบสามเดือนของนาตาชาและเขายังมีโอกาสได้กลืนกินหล่อนทั้งคืน นอนกอดกันจนถึงเช้าจะไม่ให้มีความสุขได้อย่างไร คนตัวสูงยิ้มทักทายพนักงานทุกคนตั้งแต่รปภ. กระทั่งขึ้นมาถึงชั้นห้องทำงานของตนเอง
ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ก็เจอกับบั้นท้ายกลมกลึงในชุดนักศึกษากำลังคลานเข่าหาอะไรสักอย่างบนพื้น คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ถึงจะสะดุดตากับก้นและเรียวขาขาวเนียนภายใต้กระโปรงนักศึกษาของนับดาวอยู่บ้าง แต่ก็พยายามทำเป็นไม่สนใจแล้วเดินไปอยู่ด้านหน้าของคนตัวเล็กเพื่อดูว่าเธอกำลังทำอะไร
นับดาวหรี่ตาลงเหมือนอยากจะมองหาอะไร มือก็จับสะเปะสะปะไปทั่วก่อนสิงหาจะเหลือบไปเห็นแว่นตาของหล่อนตกอยู่ตรงมุมโต๊ะ ริมฝีปากยกยิ้มทันทีด้วยพอจะเดาได้แล้วว่าเธอกำลังหาอะไร ความเป็นสุภาพบุรุษทำให้เขาตัดสินใจเดินไปหยิบของที่เธอกำลังตามหาและ...
เอามันออกไปวางไกลกว่าเดิมหลายเมตร
สิงหาเดินต่อไปเพื่อเข้าห้องทำงาน ปล่อยให้หญิงสาวก้ม ๆ เงย ๆ ตามหาแว่นตาของตนเองต่อไปโดยไม่คิดช่วยเหลือแถมยังแกล้งซ้ำอีกด้วย คนตัวเล็กหยุดชะงัก หันไปทางฝั่งที่ชายหนุ่มเดินไปด้วยรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงฝีเท้าของคน ทว่าระดับความสั้นของสายตานับดาวค่อนข้างรุนแรงจึงมองไม่เห็นว่ามีใครเดินผ่านไปหรือเปล่า
“หูฝาดมั้ง”
บอกกับตนเองแล้วพยายามตามหาแว่นตาต่อไป เพราะความซุ่มซ่ามเลยเดินสะดุดอากาศจนเกือบล้ม แต่จับโต๊ะเอาไว้ได้ทันก็เลยรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ทว่าแว่นกลับตกอยู่ในอันตรายแทน
