บทที่ 100 ​ถ้าคบกันแต่ตอนนั้น

​แสงแดดอ่อนๆ แยงตาจนแพรวาต้องกะพริบตาไล่ความงัวเงีย แปลกที่เช้านี้ตัวเบาหวิว อาการปวดบิดในท้องที่คอยกวนใจเมื่อคืนหายสนิท หลับสนิทจนแทบไม่ฝันเลยด้วยซ้ำ

​พอจะขยับตัวลุกขึ้นกลับขยับไม่ได้ดั่งใจ ท่อนแขนหนักๆ ที่วางพาดอยู่ตรงเอวเหนี่ยวรั้งเธอเอาไว้แน่นจนแทบจมอก แพรวาพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ก้มมองแขนเจ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ