บทที่ 10 ลักหลับตอนเช้า

ธนินมองดูร่างเล็กที่กำลังหลับปุ๋ย ใบหน้าหล่อเหลากวาดสายตาคมมาหยุดอยู่ยังร่างกายอันเปลือยเปล่า เขาคำรามหึๆ ในลำคอพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู เอาเถอะ..เขาจะเป็นคนปลุกเด็กขี้เซานี่เอง..

ชายหนุ่มมองรอยแดงเต็มหน้าอกอวบอิ่มของเด็กเล็กที่โดนเขาขย้ำมาทั้งคืน สายตาคู่คมก็ยกยิ้มมุมปากขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึก...