บทที่ 11 เจ็บนี้เพื่อเธอ

"อย่าโกรธน่า เป็นคนทึกทักเอาเองนะ ผมไม่ได้พูด" เขาเอ่ย

"แต่คุณควรจะปฏิเสธว่าคุณไม่ใช่!"

หญิงสาวตวาดแหวอย่างลืมตัว ดวงตามองเขาเขียวปัดด้วยความโกรธ ไม่เคยตวาดใครแรงๆ ถ้าไม่จำเป็น และเขาก็เป็นคนแรกในรอบห้าปีนี้ ลินินอยากจะเอากำปั้นซัดเปรี้ยงไปบนหน้าผากปูดของเขาให้หายแค้น รู้สึกเจ็บใจและอายที่โดนเขาหลอก...