บทที่ 14 คิดถึงคนตาบ้องแบ๊ว...

"โห นายช่าง...น้องนินเขาน่ารักมากเลย ทำไมผมไม่เคยเห็นมาก่อน"

ช่างไฟเอ่ย ก็เพราะพนักงานมีหลายร้อยชีวิต จึงไม่ได้เห็นหน้าค่าตากันหมด

ทศวรรษชะงักมือที่กำลังวุ่นวายดูกับเครื่องพริ้นต์ดิจิตัล

"หือ...ใครนะ"

"น้องนินครับ...เขาชื่อสีนิน เขียนยังงี้... สีนิน...แปลกดีจริงๆ น่าใสกิ๊ก ตาบ้องแบ๊ว สเป็กผม"

ช่างไฟ...