บทที่ 16 คนนี้แฟนผม...

ซึ่งมันคงจะเป็นไปไม่ได้เหมือนที่รู้ดีนั่นแหละ คุณวัศภัทรเขาจะมามองเห็นพนักงานเย็บผ้าต๊อกต๋อยอย่างลินินได้อย่างไร แต่ก็ยังแอบมีความหวังเล็กน้อย อะไรๆ ก็ไม่แน่หรอกในโลกใบนี้... คิดแบบนี้ก็สบายใจขึ้นมาหน่อย

เมื่อเขาจอดรถในชั้นใต้ดิน ทั้งสองก็ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนที่เป็นซูเปอร์มาเก็ต ทศวรรษเข็นรถเข็นโดยม...