บทที่ 18 คนจริงใจก็แบบนี้แหละ...

"ก็แล้วแต่แก อ้อ บอกพี่ชายเราด้วยว่า แม่รอทานข้าว จะไม่ทานจนกว่าเขาจะเข้าบ้าน แม่โทรไปก็ไม่รับสาย สงสัยลืมโทรศัพท์เอาไว้ที่โต๊ะตามเคย เดินดูโรงงานแล้วไม่ชอบพกโทรศัพท์ เจ้าลูกคนนี้"

มารดาเอ่ย... กับวัศภัทรแล้วล่ะก็ มารดาหาเหตุผลในการที่พี่ชายไม่ยอมรับโทรศัพท์ให้เสร็จสรรพ ลูกรักของแม่จริงๆ ... ทศวรรษค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ