บทที่ 22 แขกยามวิกาล

"ไหนๆ ก็ซุกซะขนาดนี้แล้ว ผมกอดเลยละกัน ใครมาทำจานตก เสียงมาจากในครัว ไม่น่าจะมีแมวเข้ามาได้ ไปดูกันเถอะ"

ชายหนุ่มเอ่ยวิเคราะห์และเอ่ยชวน จากนั้นก็โอบไหล่บาง ซึ่งลินินก็รีบกอดไปรอบเอวของเขา พากันเดินส่องไฟฉายไปยังโซนครัว กล่องควบคุมไฟฟ้าอยู่บนผนังตรงมุมเสา

"ยกเก้าอี้มาให้ผมหน่อย"

ชายหนุ่มเอ่ยบอก ลินิ...