บทที่ 25 เฉียดฉิวสยิวกิ้ว

ลินินสะดุ้งตื่นตามเสียงนาฬิกาปลุก ปรากฏว่าร่างกายขยับแทบไม่ได้ เพราะถูกขายาวก่ายทับราวกับเธอเป็นหมอนข้างของเขาก็ไม่ปาน แขนล่ำพาดตรงเอว ซุกหน้ากับผมด้วยอาการหลับสนิท ลินินจับแขนหนักออกจากตัว ผลักขายาวลงจากขาของเธอ แต่เขากลับคว้าตัวเข้าไปกอดแน่นยิ่งกว่าเดิม

"อืม...ขอนอนอีกหน่อยน่า" เสียงงัวเงียเอ่ยออก...