บทที่ 29 เกินรับไหว

"จัดการให้หน่อย ผมไม่รู้ว่าจานชามข้าวของอะไรอยู่ที่ไหน"

เสียงห้าวพูด หยิบรีโมตทีวีมากดเปิด เอนตัวพิงมุมโซฟาและยกขาไขว่ห้างกระดิกเท้าราวกับเป็นห้องของตัวเอง ลินินส่ายหน้าระอาอย่างไม่แยแสจะเก็บอาการ

"ฉันไม่ใช่คนรับใช้คุณนะ" หญิงสาวทำเสียงแข็ง แต่ก็ยอมเดินไปยังกองถุงอาหาร หยิบถ้วยชามออกมา

"ก็ไม่ใช่น่ะส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ