บทที่ 46 ที่เดิมกับคนคุ้นใจ

ทศวรรษมองดูรายการอาหารที่พนักงานทยอยนำมาเสิร์ฟด้วยสายตาปริบๆ มาเต็มโต๊ะเลยทีเดียว ทั้งสองได้โต๊ะตรงมุมหนึ่งของระเบียงน้ำ ฝั่งตรงกันข้ามเห็นไฟของวัดส่องแสงสวยงามมาก

"กินหมดแน่นะคุณ"

เขาถามเพื่อให้แน่ใจว่าคนสั่งจะกินหมด เพราะมันเยอะจริงๆ ตั้งใจจะแกล้งเขาแน่ๆ เลย ทศวรรษคาดเดาแล้วก็ซ่อนยิ้มในหน้า เจ้าหล...