บทที่ 47 ที่เดิมกับคนคุ้นใจ

"ไม่ช้าหรอกจ้ะ อาหารเพิ่งเสิร์ฟพอดี" ลินินเป็นคนตอบแทน ดึงพริมรสาให้นั่งลงบนเก้าอี้ตัวถัดกัน

"ดื่มอะไรดีครับ" เสียงห้าวเอ่ยถามขึ้น พริมรสาหันไปยิ้มสุภาพให้

"ขอน้ำมะพร้าวก็แล้วกันค่ะ ร้านนี้น้ำมะพร้าวของเขาหอมสดอร่อย ฉันมาทานที่นี่ทุกครั้งเวลามาอยุธยา"

พริมรสาตอบ มองดูคนสองคนที่สวมเสื้อสีฟ้า มีคำว่า....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ