บทที่ 71 เพื่อคุณ...ผมยอม...

"ท่าเรือ...นิน...นินอยู่แถวนี้ใช่ไหม!" เสียงพูดดังออกมา แล้วก็ถูกดึงเข้าไปอีกครั้ง

"อ้ายผีเปรตฉิบหาย...ข้าจักเฆียนเอ็งให้มิได้ผุดมิได้เกิด ช่างบังอาจนัก! เอ็งเข้ามาอาศัยร่างของข้าได้อย่างไรกัน ฤาเป็นพวกผีสวะ! ถูกส่งมาก่อกวนข้ากระนั้น!"

"เฮ้ย...ผมไม่ใช่ผี...ผมเป็นคนโว้ย" ทศวรรษตะโกนตอบ เข้าใจว่าชายผู...