บทที่ 79 ผมขอสารภาพ...

พยุงร่างชายวัยกลางคนพากันเร่งเดินออกไป เมื่อผ่านตรงประตูท่านพระยามหาเสนาก็พยายามเดินปกติ เก็บกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้อย่างสุดความสามารถเพื่อไม่ให้ทหารยามเห็น โชคดีที่ความมืดช่วยได้มาก จนสามารถมาถึงเรือ คนเรือของท่านพระยามหาเสนาก็พายมาสมทบ

"ข้าจักไปกับท่านที่เรือน อ้ายโมกเร่งพายกลับเรือน แจ้งท่านพ่อว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ