บทที่ 95 ง้อ...

"ให้อภัยผมได้ไหม" เขาเอ่ยถาม เชยคางมนให้เงยขึ้นมองสบสายตา

ทศวรรษเห็นดวงตาคู่งามแดงช้ำเนื่องจากผ่านการร้องไห้อย่างหนักมา เขารู้สึกปวดหัวใจที่เห็น มันเป็นเพราะเขา... เขาทำให้เธอเสียใจและเสียน้ำตาถึงเพียงนี้...ก็สมควรที่จะถูกโกรธและเกลียด

"ฉันเกลียดคนโกหกเป็นที่สุด..." หญิงสาวเอ่ยออกมา

"ผมสัญญาว่าต่อไป...