บทที่ 109 ทางผ่านจอมเถื่อน 109

“ฉันขอโทษ ฉันเป็นคนฆ่าเขา” ช้อยเอ่ยเสียงพร่ายกมือเช็ดเลือดที่ไหลอาบหน้าตัวเองออกแล้วแหงนเงยมองบนเพื่อไม่ให้น้ำตาตัวเองไหลออกมาให้หล่อนเห็น ส่วนกุลธิดาคนที่สูญเสียลูกน้อยไปก็ร้องไห้ปานใจจะขาด เธอหยุดตัวเองไม่ได้ในตอนนี้ เจ็บปวดใจเหลือเกิน

ฮือๆๆ

“เรามีลูกใหม่ก็ได้กุล” ไม่ใช่แค่หล่อนที่เสียใจ เขาเองก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ