บทที่ 110 ทางผ่านจอมเถื่อน 110

เวลาสี่ทุ่มกว่ากุลธิดากลับมาถึงบ้าน เดฟขับรถมาส่งเธอ เพราะเธอให้บอดี้การ์ดที่ขับรถไปส่งกลับมาก่อน พอเข้ามาในบ้านจะก้าวเท้าขึ้นบันไดก็ต้องหยุดเท้าแล้วหันไปตามต้นเสียงที่ดังขึ้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครที่รอเธออยู่

“ไปคุยกันที่ห้องนั่งเล่นหน่อยสิ”

“ครั้งก่อนก็บอกคุย”

“คุยจริงๆ ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ