บทที่ 83 ทางผ่านจอมเถื่อน 83

“กุลโอเคนะ” เสียงเข้มของหนุ่มตาน้ำข้าวเอ่ยถามเพื่อน เมื่อเห็นว่าตั้งแต่กลับมาถึงคอนโด กุลธิดาเอาแต่จ้องหน้าของลูกน้อยที่หลับสนิทอยู่บนรถเข็น

“เราโอเค ขอบคุณเดฟมากนะ”

“อือ...ไม่เป็นไร ว่าแต่วันนี้จะเข้าร้านไหม”

“วันนี้กุลขออยู่ที่ห้องนะเดฟ อีกอย่างน้องแอลยังหลับไม่ตื่นด้วย ไม่รู้ทำไมวันนี้นอนนานจั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ