บทที่ 95 ทางผ่านจอมเถื่อน 95

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงที่ทั้งสองโรมรันกันบนโซฟา ตอนนี้ช้อยถอดถอนตัวออกจากร่างฉ่ำแฉะคับแน่นของกุลธิดาด้วยความอิ่มเอม ไม่หรอก เขาไม่เคยอิ่มเอมในตัวของแม่ของลูกเลยสักครั้ง ใจก็อยากจะกระแทกกายฝากฝังเข้าไปในร่างเธออีก แต่เสียงลูกน้อยในห้องร้องเรียกหาคนเป็นแม่หลังตื่นนอน ทำให้ทั้งสองต้องแยกจากกันแล้วรีบใส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ