บทที่ 100 เลว 100

“งั้นก็มาดูกันว่ากูจะแย่ง ‘เมีย’ ตัวเองกลับมาไม่ได้” เสียงห้วนห้าวเอ่ยตอบกลับ

“แตงไม่ใช่สิ่งของ ผมไม่แย่งกับคุณหรอก เพราะผมเชื่อว่ายังไงแตงก็ต้องเลือกผม ผมกับน้องแตงเรารักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่คุณ...” แล้วเขาก็เงียบไปเมื่อมองเห็นแตงไทยสะพายกระเป๋าเป้มาทางที่เขาและลภัชดนย์อยู่ เตวิชจึงเดินไปหาแล้วยื่น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ