บทที่ 109 เลว 109

ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!

ด้านลภัชดนย์ที่เมาจนคอพับตั้งแต่เมื่อวานจนตอนนี้สายแล้วก็ต้องขยับพลิกตัวไปมาบนเตียงนอนนุ่ม ข้างๆ เตียงและใต้เตียงมีแต่ขวดบรั่นดีและกระป๋องเบียร์ทิ้งเกลื่อนกลาด

ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!

เสียงสั่นเตือนของโทรศัพท์ยังคงทำงาน ส่วนเจ้าของก็ไม่ยอมรับสาย เขาไม่สนใจแต่ขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ