บทที่ 112 เลว 112

“ทำไมล่ะแตง หรือรังเกียจพี่แล้ว” เขาก้มหน้าถามคนในอ้อมกอด

“คะ...คือ...อะ...อื้อ” เมื่อเธออ้ำอึ้ง เขาก็ทาบทับปากหนากับกลีบปากอวบอิ่มสีระเรื่อที่แสนคะนึงหาพร้อมกับกอดอุ้มร่างน้อยพาเดินไปยังเตียงนอนนุ่มที่บนเตียงมีแต่กระป๋องเบียร์ที่ดื่มหมดแล้ววางเกลื่อนไม่ต่างจากบนพื้น

“อ่า...อื้อ” เพียงแค่ปากหนาทาบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ