บทที่ 17 โหด 17

“อ่า...คุณก็รู้ว่าผมไวต่อสัมผัสแค่ไหนหมอแพรว” แล้วเขาก็ผละมือจากคางมนมาจับหัวไหล่เล็กแล้วกดดันหล่อนให้ย่อตัวลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้น

“จัดการผมสิ ปลุกมันแล้วก็ทำให้มันแตกในปากด้วยคุณหมอ ว่าแต่ทำได้ใช่ไหม ไม่มีเวรใช่ไหม”

“แพรวออกเวรพอดีค่ะ เด็กของคุณเป็นเคสสุดท้ายของแพรววันนี้”

“ไม่ใช่เด็กของผม แต่เธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ