บทที่ 3 โหด 3
จังหวัดสุโขทัย
ณ ไร่ส้มหฤทย์ที่เปลี่ยนชื่อไร่มาเป็นชื่อของเจ้าของคนปัจจุบัน เขาสั่งให้คนงานไปจัดห้องพักแม่เลี้ยงที่มาฝึกงานกับตนเองด้วย แน่นอนบ้านหลังใหญ่เขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายด้วย เขาชอบอยู่คนเดียว สั่งไอ้จ้อนคนสนิทที่วิ่งมารับให้พาณปภัชไปยังห้องพักคนงานที่อยู่ห่างจากบ้านของตัวเองไปเดินไปร้อยเมตรถึง ส่วนไอ้จ้อนก็รีบหิ้วกระเป๋าของหญิงสาวแล้วพาไปทันทีโดยไม่ถามนายหนุ่มด้วยกลัวจะโดนเตะอัดเข้ามุม เพราะสีหน้าของนายมันแสดงออกชัดเจนว่าพร้อมจะเตะทุกคนที่ถาม
“เชิญครับคุณ ”
“ไอซ์ค่ะพี่ เรียกฉันว่าไอซ์ก็ได้ค่ะ”
เมื่อเห็นคนที่เดินนำตัวเองนั้นหยุดนิ่งไป จึงเอ่ยแนะนำบอกชื่อเล่นตัวเองกับชายหนุ่มร่างอ้วนที่ดูเหมือนจะอายุมากกว่าตัวเอง
“อ้อ ครับคุณไอซ์ ว่าแต่ทำไมมากับนายได้ล่ะครับ”
จ้อนชวนคุยและถามขณะเดินไปยังห้องแถวที่เป็นที่พักของคนงานของไร่ส้ม ที่พักฟรี ข้าวฟรี ใครๆ ก็รักเจ้าของไร่ส้มหฤทย์ นายของมันไม่เคยเอาเปรียบลูกน้องมีแต่ให้ ใครขัดสนค่าเทอมลูกหรือเจ็บป่วยออกให้ฟรีตลอด สวัสดิการดีใครๆ จึงรักเคารพหฤทย์
“คือ...” จะให้ตอบยังไงดีล่ะว่าเธอมากับเขาในฐานะแม่เลี้ยง และเป็นแม่เลี้ยงที่ยังเด็กด้วย เด็กจนเป็นลูกสาวของเขาก็ยังได้
“ไม่เป็นไรครับ ถึงห้องแล้ว ทำความสะอาดเองได้นะครับ”
เมื่อเดินมาถึงห้องแถวที่เป็นโซนของคนงานผู้หญิง ไอ้จ้อนก็ล้วงกุญแจในกระเป๋ากางเกงออกมาเปิดไขห้องพักที่เป็นห้องว่างให้ณปภัชดูในห้องทันที ห้องพักที่พามาเป็นห้องพักของคนงานหญิงที่ยังโสดยังไม่มีครอบครัว มีห้องน้ำในตัวสะดวกสบายต่างจากห้องพักของชายที่เป็นห้องน้ำรวมที่อยู่ห่างจากตรงนี้ไปห้าร้อยเมตร
“ทำได้ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่จ้อน”
“ไม่เป็นไรครับ ด้วยความยินดี งั้นพี่ไม่กวนแล้วนะครับ ทำความสะอาดห้องได้เลยครับ” จ้อนเอ่ย
“ค่ะพี่ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ แค่นี้สำหรับไอซ์ก็ดีมากแล้ว”
ณปภัชเดินเข้าไปในห้องเพื่อเดินสำรวจพร้อมกับจ้อนเดินจากไป เธอมองเตียงเล็กขนาดสามฟุตครึ่งและโต๊ะเครื่องแป้งขนาดเล็กที่มุมห้อง และเดินไปยังตู้เสื้อผ้าขนาดเล็กกับเดินไปส่องดูห้องน้ำ แม้จะเล็กแคบ แต่มันก็สะดวกสบายสำหรับอยู่คนเดียวแบบเธอ
“ทำไมเราต้องมาอยู่ตรงนี้ด้วยนะไอซ์”
เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมกับเดินไปนั่งลงบนเตียงนอนแข็งๆ แต่มันก็พอนอนได้ ใช่ว่าไม่เคยลำบาก ก่อนหน้านี้แทบจะไม่มีที่ซุกหัวนอน แต่โชคดีที่คุณท่าน เจ้านายเก่าของพ่อให้ความช่วยเหลือ แต่ก็มีสัญญาที่บอกใครไม่ได้ และสัญญาที่ว่านั้นก็ผลักดันให้เธอมาอยู่ที่นี่ในสภาพนี้
เฮ้อ!
เธอถอนหายใจแล้วลุกขึ้นเดินไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าที่จ้อนวางไว้ที่หน้าประตูมาเปิดออกแล้วจัดเสื้อผ้าเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าขนาดเล็ก เธอมีเวลาสามเดือนที่ไร่ส้มหฤทย์ เธอไม่รู้หรอกว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น เพราะตอนตัดสินใจลงนามในสัญญากับคุณท่านนั้น เธอก็ตัดสินใจดีแล้ว เพียงเพราะเห็นรูปถ่ายใบเดียวของหฤทย์
จ้อนไปส่งณปภัชแล้วก็เดินกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเจ้านายหนุ่ม บ้านหลังใหญ่หลังนี้ไม่มีแม่บ้านหรือแม้แต่คนใช้ เพราะนายของมันชอบความเป็นส่วนตัว จะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดบ้านอาทิตย์ละสามวัน ส่วนกับข้าวนั้นนายของมันไปกินที่โรงอาหารกับคนงาน
“ผมพาน้องไอซ์ไปห้องพักแล้วนะนาย” ไอ้จ้อนเข้ามารายงานนายหนุ่มที่นั่งอ่านหนังสือในห้องนั่งเล่นของบ้าน
“น้องไอซ์? มึงไปสนิทกับ ‘อี’ เด็กนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้จ้อน”
หฤทย์ปิดหนังสือคู่มือทำปุ๋ยหมักในมือทันทีด้วยความระคายหูเมื่อไอ้จ้อนพูดถึงณปภัชอย่างสนิทสนม
“ไม่ได้สนิทอะไรหรอกครับ เพิ่งรู้จักกันเอง ว่าแต่นายพาเธอมาทำตำแหน่งอะไรในไร่เราครับ”
เมื่อเรียก ‘น้อง’ แล้วเจ้านายไม่พอใจ มันจึงเปลี่ยนคำเรียกหญิงสาว
“ก็ทำเหมือนคนงานทั่วไปเรานั่นแหละ”
“เธอจะไหวเหรอนาย ตัวเล็กแค่นั้นเอง”
“แล้วมึงเสือกไรด้วยไอ้จ้อน อยากอยู่ที่นี่ก็ต้องอดทน มาทำงานไม่ได้มาเป็นคุณนายของไร่”
“ไอ้จ้อนไม่ได้บอกสักหน่อยว่ามาเป็นคุณนาย”
มันพึมพำกับตัวเอง แต่ว่าพึมพำเป็นเสียงออกมาทำให้นายหนุ่มของมันตวัดตามองพร้อมกับเท้าใหญ่ยกขึ้นยันขาของมันทันที
ตุ้บ!
“นายถีบไอ้จ้อนทำไม”
“มึงพูดไม่เข้าหูกู งานอะไรหนักๆ ให้เด็กนั่นทำ ไม่ว่าจะงานผู้ชายผู้หญิงก็ให้มันทำ ให้มันลำบากที่สุด ลำบากจนทนอยู่ที่ไร่กูไม่ได้”
“แล้วนายจะพาเธอมาทำไมถ้าไม่อยากให้เธออยู่”
“พ่อกูสั่ง กูขัดไม่ได้”
เขาตอบเสียงห้วนแล้วยกเท้าขึ้นมาเกยก่ายโต๊ะกลางโซฟาตรงหน้าตัวเอง และคำตอบของหฤทย์ก็ทำให้ไอ้จ้อนพูดตอบต่อไม่ได้จึงได้แต่ก้มหน้าเงียบ
“กูจะไปดูโรงปุ๋ยหมักว่าคนงานทำตามสูตรที่กูสอนทำรึเปล่า”
แล้วเขาก็ยกเท้าลงจากโต๊ะกลางโซฟามาลงพื้นแล้วยันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงองอาจของตัวเอง ส่วนไอ้จ้อนที่สูงเพียงระดับไหล่ของนายก็ได้แต่แหงนเงยหน้าขึ้นมองหน้าเจ้านายของมัน
“มึงไปทำงานของมึงได้แล้ว อ้อ ไปดูเด็กนั่นด้วยว่าจัดของเสร็จรึยัง พาไปที่โรงปุ๋ยหมักด้วยล่ะ”
“นายจะให้เธอทำงานเลยเหรอครับ”
“เออสิวะ!”
แล้วหฤทย์ก็เดินจากไปทันที ส่วนไอ้จ้อนก็รีบเดินตามไปเพื่อจะไปทำตามคำสั่งของเจ้านายของมัน
