บทที่ 50 ดี 50

จันทร์เจ้าได้แต่นอนนิ่งเป็นท่อนไม้ สะอื้นไห้ปล่อยตัวเองให้คนไร้สำนึกหาความสุขกับร่างกายตัวเองตามใจชอบ ด้วยเป็นห่วงลูกน้อยในท้องจึงไม่กล้าดิ้นขัดขืนต่อต้านด้วยกลัวว่าดิฐาจะทำรุนแรงจนกระทบกระเทือนแล้วแท้ง แม้เกลียดพ่อของลูกน้อยมากแค่ไหน แต่เธอก็รักลูกมากมายเหมือนกัน ไม่อาจจะเสียหนูน้อยในท้องไปได้

“อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ