บทที่ 57 ดี 57

“จันทร์เจ้ารู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่ ‘นางบำเรอ’ และ ‘ของเล่น’ ของคุณดี”

“รู้ตัวก็ดีแล้ว และเลิกทำตัวน่าเบื่อนอนเป็นตอไม้ได้แล้ว ทำงานของเธอได้แล้ว ถึงไม่อยากทำก็ฝืนทำหน่อยแล้วกัน เพราะตอนนี้ฉัน ‘ยังไม่เบื่อ’ เธอ ถึงแม้จะเริ่ม ‘เอียน’ กับความเงอะงะจืดชืดของเธอแล้วก็ตามเถอะ แต่ก็ยัง ‘อยากได้’ อยู่”

ความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ